ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026

Στη μέση του χειμώνα, ανακάλυψα τελικά ότι μέσα μου υπήρχε ένα αήττητο καλοκαίρι. Άλμπερτ Καμύ

 Συχνά η καθημερινότητα μπορεί να μοιάζει με «χειμώνα» – γεμάτη υποχρεώσεις, άγχος ή μια γκρίζα θολή ατμόσφαιρα, όπως αυτή που συζητούσαμε τις προάλλες. Ο Καμύ μας θυμίζει ότι η πηγή της χαράς και της δημιουργίας δεν βρίσκεται έξω από εμάς, αλλά είναι μια εσωτερική απόφαση και μια σταθερή δύναμη που όλοι κρύβουμε μέσα μας.

  • Δημιουργικότητα: Η δημιουργικότητα είναι το «αήττητο καλοκαίρι» σου. Είναι η ικανότητα να παράγεις φως και καινούργιες ιδέες ακόμα και όταν οι συνθήκες γύρω σου φαίνονται στάσιμες ή δύσκολες. Κάθε φορά που δημιουργείς κάτι, φέρνεις λίγο από αυτό το εσωτερικό καλοκαίρι στον κόσμο.

  • Αναστοχασμός: Η ζωή δεν είναι γραμμική και οι δοκιμασίες δεν πρέπει να μας στέλνουν «στα πατώματα» αλλά να μας κάνουν πιο δυνατούς. Η ανακάλυψη αυτού του εσωτερικού κέντρου είναι που μας επιτρέπει να κρατάμε τη γραμμή του βίου μας ανοδική, ακόμα και όταν όλα γύρω μας μοιάζουν παγωμένα.

Σήμερα, που είναι μέρα ξεκούρασης, προσπάθησε να συνδεθείς με αυτό που σε κάνει να νιώθεις ζωντανός και δημιουργικός. Μην περιμένεις τις ιδανικές συνθήκες για να χαρείς. Αναγνώρισε τη δύναμη που έχεις να ορίζεις εσύ το «κλίμα» της ψυχής σου.

Σάββατο 21 Φεβρουαρίου 2026

Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2026

Τίποτα δεν είναι αρκετό για αυτόν που το αρκετό του φαίνεται λίγο. - Επίκουρος

Γιατί ταιριάζει στη σημερινή καθημερινότητα;

Ζούμε σε μια εποχή που μας πιέζει συνεχώς να θέλουμε περισσότερα: περισσότερη παραγωγικότητα, περισσότερα υλικά αγαθά, περισσότερη αναγνώριση. Ο Επίκουρος μας καλεί να ανακαλύψουμε ξανά την αξία της αυτάρκειας και της εκτίμησης όσων ήδη έχουμε.

  • Δημιουργικότητα: Η δημιουργικότητα δεν χρειάζεται πάντα περίπλοκα μέσα ή ατελείωτους πόρους. Συχνά, η πιο καινούργια και πρωτότυπη ιδέα γεννιέται όταν αξιοποιείς στο έπακρο τα απλά πράγματα που έχεις στη διάθεσή σου. Η δημιουργικότητα είναι η ικανότητα να βρίσκεις το «πολύ» μέσα στο «αρκετό».

  • Αναστοχασμός: Η αξία των καλών στιγμών παίρνει τη δύναμή της από τις κακές. Αν μάθουμε να είμαστε ικανοποιημένοι με τα βασικά και τα ουσιαστικά, τότε οι διακυμάνσεις της γραμμής του βίου μας δεν θα μας τρομάζουν. Θα μπορούμε να επιστρέφουμε πιο εύκολα στο πλαίσιο του κέντρου μας, γιατί η ευτυχία μας δεν θα εξαρτάται από εξωτερικούς, μεταβαλλόμενους παράγοντες.

Η σκέψη της ημέρας:

Η πληρότητα βρίσκεται στην αποδοχή ότι αυτά που έχεις τώρα είναι αρκετά για να είσαι δημιουργικός και ευτυχισμένος.

"Αν παραμείνεις στο κέντρο σου και αποδεχτείς τον θάνατο, θα ζήσεις για πάντα". Λάο Τσε

   Μιλτιάδης Κοτζιάμπασης  Π.Ε. 70


Σε μια μέρα όπως η Παρασκευή, όπου η ένταση της εβδομάδας κορυφώνεται και οι ρυθμοί γίνονται συχνά χαοτικοί, η επιστροφή στο «κέντρο» είναι η απόλυτη πράξη αυτοφροντίδας και στρατηγικής.

  • Δημιουργικότητα: Η δημιουργικότητα δεν ανθίζει μέσα στην ταραχή, αλλά στην καθαρότητα. Όταν καταφέρνεις να μείνεις στο κέντρο σου, ο θόρυβος γύρω σου καταλαγιάζει και τότε μπορείς να ακούσεις τις δικές σου, αυθεντικές ιδέες. Είναι η στιγμή που το «παλιό» μετασχηματίζεται σε κάτι καινούργιο, όχι επειδή πίεσες τον εαυτό σου, αλλά επειδή του επέτρεψες να εκφραστεί ελεύθερα.

  • Αναστοχασμός: Όπως έχεις γράψει και εσύ, η γραμμή του βίου μας πρέπει να κινείται στη μέση. Η αποδοχή ότι όλα έχουν έναν κύκλο (γέννηση και θάνατο, αρχή και τέλος μιας ιδέας ή μιας μέρας) σου δίνει την ψυχραιμία να μην παρασύρεσαι από τις απότομες διακυμάνσεις. Το να μένεις «στο κέντρο» σημαίνει ότι εσύ ορίζεις τη διαδρομή σου, ανεξάρτητα από το αν η γραμμή ανεβαίνει ή κατεβαίνει.

Η σκέψη της ημέρας:

Σήμερα, προσπάθησε να είσαι ο παρατηρητής των γεγονότων και όχι το θύμα τους. Κράτα την εσωτερική σου γαλήνη ως το πολυτιμότερο εργαλείο σου. Όταν ενεργείς από το κέντρο σου, κάθε σου κίνηση έχει μεγαλύτερη βαρύτητα και κάθε σου έργο έχει μεγαλύτερη διάρκεια.

Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026

Η ζωή δεν είναι πάντα γραμμική...

 


Η ζωή δεν είναι πάντα γραμμική. Είναι μέρες που αναρωτιόμαστε γιατί να συμβαίνει αυτό ή γιατί να συμβαίνει το άλλο, αλλά στην πραγματικότητα γνωρίζουμε ότι κάθε μέρα είναι διαφορετική και ότι κάθε μέρα γεννιέται και πεθαίνει μία καινούργια ιδέα, ένας καινούργιος άνθρωπος, μία καινούργια ελπίδα.

Από τη στιγμή που ερχόμαστε στον κόσμο, παύουμε να κινούμαστε αυτόνομα και γραμμικά. Οι καταστάσεις, το περιβάλλον και η ίδια η ζωή αλλάζουν γύρω μας με ρυθμούς που πολλές φορές δεν μπορούμε να συλλάβουμε. Μεγαλώνοντας σχεδιάζουμε και προγραμματίζουμε όπως θέλουμε εμείς τα μελλούμενα, αλλά όπως λέει και η γνωστή ρήση: «Όταν ο άνθρωπος κάνει σχέδια, ο Θεός γελάει». Και πολλές φορές γελάει πολύ δυνατά.

Από την άλλη, αυτή η εναλλαγή ευχάριστων και δυσάρεστων καταστάσεων που σπάνε τη γραμμικότητα είναι ίσως και αυτό που δίνει στη ζωή μας ενδιαφέρον. Το αλάτι του βίου μας, θα λέγαμε. Σκεφτείτε μία ζωή στην οποία όλα θα ήταν τέλεια και αρμονικά φτιαγμένα και θα πήγαιναν όλα όπως τα θέλετε. Σίγουρα θα ήταν πολύ όμορφα, αλλά στο τέλος της ημέρας δε θα καταλαβαίνατε διαφορά και θα ερχόταν κάποια στιγμή που θα βαριόσασταν αναπόφευκτα. Η αξία των καλών στιγμών παίρνει τη δύναμή της από τις κακές. Η επιτυχία υπάρχει επειδή υπάρχει η αποτυχία. Χωρίς αυτήν, τι αξία θα είχε η πρώτη;

Όταν έρθει λοιπόν μία δύσκολη στιγμή, σηκώστε το κεφάλι ψηλά και σκεφτείτε πως κάθε δοκιμασία, αντί να μας στέλνει στα πατώματα, πρέπει να μας κάνει πιο δυνατούς, πιο πεισμωμένους και πιο αποφασιστικούς. Όλα τα πράγματα κάποια στιγμή τελειώνουν, είτε είναι καλά είτε άσχημα. Στο τέλος της ημέρας, όταν θα βγείτε αλώβητοι, δεν θα μπορεί τόσο εύκολα να σας καταβάλει άλλη φορά η διαταραχή της γραμμικότητας.

Η συμβουλή μου, λοιπόν, είναι να κινείστε στο πλαίσιο της λογικής σε οτιδήποτε κάνετε. Όταν η γραμμή ανεβαίνει προς τα πάνω ή όταν κατεβαίνει προς τα κάτω, να προσπαθείτε να τη γυρίζετε προς το κέντρο, ώστε πάντα το διάγραμμα του βίου σας να είναι ανοδικό, αλλά κινούμενο στη μέση γραμμή. Θα μου πείτε, αυτά μας τα είχαν πει και οι αρχαίοι Έλληνες. Ναι, αλλά κάποια πράγματα παραμένουν στη ζωή διαχρονικά και ακολουθούν τη γραμμή της μέχρι να σβήσει ο ήλιος… Έτσι δεν είναι;


Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026

Δώστε χρόνο στα παιδιά σας να αποδείξουν την αξία τους




Άρθρο μου στον Ευβοϊκό Τύπο στις 6/11/2020


Αν κάτι έχω καταλάβει αυτά τα 11 χρόνια που δουλεύω στον χώρο της εκπαίδευσης, έναν χώρο που ο ίδιος επέλεξα έχοντας μπροστά μου πολλαπλές επιλογές και ακολουθώντας το όνειρό μου, είναι πως κάθε παιδί θέλει τον χρόνο του και συγκεκριμένες προϋποθέσεις για να επιτύχει το επιθυμητό αποτέλεσμα.


Ο πρώτος που το διαπίστωσα με τον σκληρότερο τρόπο αυτό ήμουν εγώ ο ίδιος, όταν ήρθε η στιγμή να πάω στην πρώτη δημοτικού χάνοντας χρονιά λόγω ημερομηνίας γέννησης. Το πρώτο εξάμηνο μού φάνηκε πραγματικά βουνό. Οι δυσκολίες ήταν τόσο έντονες που πολλές φορές ξέσπαγα σε κλάματα και αρνιόμουν να κάνω τα μαθήματά μου. Με την υποστήριξη όμως των γονέων μου, της δασκάλας μου και γενικότερα τη βοήθεια όλων όσων ήταν δίπλα μου, μετά τον Δεκέμβριο υπήρξε πραγματικά μία τεράστια αλλαγή. Φυσικά μαζί με όλους αυτούς τους παράγοντες, καθοριστικό ρόλο έπαιξε και η ωριμότητα του μυαλού. Μία ωριμότητα που σε κάθε έναν από εμάς μπορεί να έρθει σε ένα διαφορετικό ηλικιακό στάδιο και μπορεί να καθυστερήσει τόσο πολύ, όσο δεν μπορούμε να φανταστούμε. Στην περίπτωση αυτή απαιτείται ψυχραιμία, στοχευμένη-διαφοροποιημένη διδασκαλία και συνεχής παρακολούθηση της βελτίωσης των επιδόσεων του μαθητή και της μαθήτριας, τόσο στο μαθησιακό όσο και στο κοινωνικό κομμάτι. Είναι πραγματικά εκπληκτικό πώς μπορεί να μεταλλαχθεί ένα παιδί από τη μία χρονιά στην άλλη, από το δημοτικό στο γυμνάσιο και από το γυμνάσιο στο Λύκειο. Αυτό που δεν πρέπει ποτέ να συμβεί είναι η εγκατάλειψη της προσπάθειας, η αυτοεκπληρούμενη προφητεία πως “εγώ δεν μπορώ να τα καταφέρω”.


Όταν μιλάμε για μικρούς, πραγματοποιήσιμους και ρεαλιστικούς στόχους θέτουμε κάποια όρια τα οποία κατά την άποψή μου πρέπει να είναι απαραβίαστα. Όταν ο άνθρωπος φτάσει στα άκρα κανείς δεν ξέρει πώς μπορεί να αντιδράσει. Φυσικά δεν υποστηρίζω την άποψη πως δεν πρέπει ποτέ να δοκιμάζουμε τα όριά μας, αλλά πως πρέπει να συμβεί αυτό στο κατάλληλο χρονικό σημείο. Ειδικότερα στα παιδιά που αντιμετωπίζουν δυσκολίες. η ανάγκη να τα αγκαλιάσουμε και να τα βοηθήσουμε βήμα-βήμα γίνεται ακόμα μεγαλύτερη. Πολλές φορές οι γονείς απογοητεύονται πιο εύκολα από όσο θα περίμενε κανείς ή σηκώνουν λευκή πετσέτα πρόωρα. Μην το κάνετε αυτό! Υποστηρίξτε το παιδί σας και ακολουθήστε την πορεία του μέχρι το τέλος. Δουλέψτε μαζί με τον δάσκαλο στα πρώτα βασικά θεμέλια που θα οδηγήσουν στην επιτυχία σε βάθος χρόνου. Μην περιμένετε θαύματα από την πρώτη στιγμή και μη συγκρίνετε αποδόσεις, επιδόσεις και επιτεύγματα. Θα το μετανιώνετε μία ζωή, όταν το παιδί σας θα πιάσει τους επιδιωκόμενους στόχους και εσείς θα έχετε αγχωθεί απίστευτα ασκώντας ταυτόχρονα πίεση σε όλους τους τομείς και στην ψυχολογία του μικρού μαθητή.


Σε περιπτώσεις που παρατηρούμε βαριάς μορφής καθυστέρηση σε κάποιο τομέα, στη σημερινή εποχή μέσα από τα τμήματα ένταξης, την ειδική αγωγή και την παράλληλη στήριξη είναι δυνατόν να επιτύχουμε αποτελέσματα, που στα παλαιότερα χρόνια θα θεωρούνταν αδιανόητα. Από κει και πέρα, αν υπάρχει κάποιο ζήτημα όπως η δυσλεξία, το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να κατανοήσουμε την κατάσταση με βάση τα επιστημονικά δεδομένα και να δούμε την θετική οπτική γωνία που προκύπτει από αυτό το γεγονός και όχι να υπερτονίσουμε τα αρνητικά. Ας μην ξεχνάμε πως κάποιοι από τους μεγαλύτερους εφευρέτες και επιστήμονες ήταν δυσλεκτικοί. Η ζωή ξέρουμε πολύ καλά όλοι και όλες, πως δεν είναι μόνο κορώνα ή γράμματα, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις όπου το κέρμα μπορεί να σταθεί όρθιο ανάμεσα στα δύο. Σε αυτές τις περιπτώσεις είναι στο χέρι μας ποια πορεία θα ακολουθήσουμε και πώς θα στηρίξουμε τον άνθρωπό μας.


Η συμβουλή μου είναι απλή. Εντοπίστε τα ταλέντα των παιδιών σας, δουλέψτε πάνω σε αυτά, ώστε να ξεχωρίσουν εκεί που έχουν τις περισσότερες δεξιότητες, αντιμετωπίστε, όσο είναι δυνατόν, τις αδυναμίες τους, ώστε να πλησιάσουν αυτές τον μέσο όρο και στο τέλος της ημέρας το αποτέλεσμα θα είναι μόνο θετικό. Μην ξεχνάτε πως η ζωή είναι πολύ μικρή για να στεναχωριέστε, να αγχώνεστε για πράγματα που πολλές φορές δεν είναι στο χέρι σας. Στο τέλος της ημέρας πρέπει να κοιμάστε ήσυχοι, περήφανοι και γεμάτοι αυτοπεποίθηση πως έχετε κάνει τα μέγιστα για τα πλασματάκια που έχετε φέρει στη ζωή. Από κει και πέρα, όπως λέει και το τραγούδι: “ Όλοι έχουμε γραμμένο που το λένε πεπρωμένο…”

Δημοφιλείς αναρτήσεις